حبیب لوی را قبلا به خوانندگان معرفی و بیوگرافی این یهودی صهیونیست را درج کرده ایم . وی در کتاب تاریخ جامع یهودیان ایران که گزیده ۳ جلدی تاریخ یهود ایران می باشد می نویسد:

" از رویدادهای دیگر زمان ناصر الدین شاه واقعه ایست که منشه منوچهری مازندرانی در سال ۱۹۴۵ زمانی که بیش از صد سال از عمر او می گذشت برای مولف این کتاب(یعنی خود وی) تعریف می کرد... از جمله کشته شدن یک مرد چاق یهودی بود به نام دانیال مختار که جسد او را داغ کردند تا روغنش را برای معالجه زخم به دست بیاورند. تا سال ها روغن دانیال جوده در شهر بابل از داروهای شفابخش مردمی بود که بردگان جهل(بخوانید مسلمانان!) بودند. "

به نظر می رسد این یهودی کذاب با آوردن داستان جعلی و دروغین روغن دانیال جوده٬ قصد انتقام گرفتن با چند هدف را داشته است از جمله :

- معرفی مسلمانان به عنوان دینی عقب مانده و مرتجع.

- معرفی ایرانیان به عنوان بردگان جهل و نادانی.

- برتری قوم یهود تا جایی که حتی روغن جسد وی هم شفا بخش است. !! 

- با توجه به انتشار کتب سه جلدی تاریخ یهود ایران در بعد از جنگ جهانی دوم شاید لوی قصد داشته است که هولوکاست افسانه ای و استفاده از روغن اجساد یهودیان جنگ دوم برای صابون سازی را !  مسبوق به سابقه نشان داده و هیتلر را که ادعای آریایی بودن داشت از قماش همین ایرانی های آریایی معرفی کند. !!

اما این جعلیات از پایه مردود است و در نطفه عقیم مانده است زیرا حبیب لوی خود در کتاب هایش مکرر ادعا می کند مسلمانان یهود را نجس دانسته و حتی یهودیان حق نداشتند در روزهای بارانی از خانه خارج شوند پس چطور ممکن است مسلمانان از ماده ای که به زعم لوی٬ ذاتاْ نجس است برای علاج بیماری های خود استفاده نمایند. از طرف دیگر این صهیونیست٬ مسلمانان را نشناخته و قرآن آنان را مطالعه ننموده تا به پاکی و طهارت امت آخرین فرستاده خداوند تبارک و تعالی ایمان آورد. ضمن اینکه فراموش نموده قوم اسیر وی را روزگاری٬ پادشاه این بردگان جهل یعنی کوروش آزاد نمود.

البته به نظر می رسد هدف لوی از آوردن این داستان مقابله به مثل با واقعه ای تاریخی باشد که در میان مسیحیان و مسلمانان رایج بوده و هراز گاهی نیز به خاطر آن٬ یهودیان را از شهرهای محل اقامتشان بیرون می انداختند.

اما ماجرا از این قرار است که می گویند یهودیان بر این اعتقاد اند که در عید پسح(عید فطیر یا مصا هم گویند) نان فطیری که می پزند را باید با خون طفلی غیر یهود آغشته نمایند تا تبرک باشد و به همین علت در این ایام در محله یهودیان٬ معمولاْ طفلی مسلمان یا مسیحی مفقود شده و پس از چند روز جنازه کودک بخت برگشته را پیدا می نمودند و این سرآغاز قتل و اخراج یهودیان از آن محل می گردید.

در صحت و سقم این رویداد همچنان بحث و جدل فراوان است چو اینکه این واقعه تاریخی فقط در میان یک منطقه یا یک دین رایج نبوده بلکه تمام جوامع غیر یهودی از این نوع وقایع را در تاریخ پیشینیان خود به ثبت رسانده اند.      روز خوش

توضیح: یکی از موارد جنجال برانگیز تبلیغات فریبکارانه ی یهودیان٬ این ادعا بود که آلمانی ها از چربی یهودیان کشته شده برای تولید صابون استفاده می کردند. این ادعا را سیمون وایزنتال معروف به شکارچی نازی ها در سال ۱۹۴۶ در روزنامه انجمن یهودیان اتریش بنام راه نو مطرح کرد.... اما در سال ۱۹۹۰ ساموئل کراکوفسکی٬ دانشمند اسرائیلی هولوکاست اعتراف کرد که داستان صابون یهودی یک افسانه است. وی این دروغ را به آلمانی ها نسبت داد که برای ترساندن زندانیان یهودی٬ آن را ساخته بودند.!!     به نقل از کتاب: جایگاه هولوکاست در پروژه صهیونیست. تالیف سید محمد تراهی . انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی چاپ زمستان ۱۳۸۴ص ۹۶

سال گذشته نشر البرز دو کتاب داریوش شاه شاهان و تاجگذاری استر را روانه بازار نمود که مورد توجه علاقمندان به مبحث یهود قرار گرفته و تارنمای رسمی انجمن کلیمیان نیز آن را تبلیغ و تایید نمود.همان طور که از نام این دو کتاب مشخص است٬ داستان آن مربوط به پادشاهان هخامنشی و جریان سازی قوم نامریی (بنی اسرائیل) در دربار حکومت است و به چگونگی قتل عام بیش از هفتاد هزار ایرانی توسط یهود می پردازد. 

اما آنچه که برای نویسنده و شاید سایر خوانندگان جای تعجب داشته است٬ اصرار بر روایت صحنه های مبتذل و مستهجن از هم آغوشی قهرمانان داستان است که در هر دو جلد کتاب به طور متناوب مشاهده می شود. در هر حال از وزارت ارشادی که برادر انقلابی مان صفار هرندی وزیر آن است انتظار چنین گاف هایی بعید است و تاسف بار سکوت بعد از آن . !